Zeytinburnu Kültür Sanat’ta, 100 Yüze İmza ve Söyleşi programının ocak ayı söyleşisi gerçekleşti. Mustafa Aplay’ın sunumuyla, 30 Ocak Cuma akşamı saat 19.30’da başlayan söyleşinin konuğu Enis Batur oldu. Söyleşide Enis Batur’un hayatından ve edebiyatından yola çıkılarak “Yazı İnsanı Olmak” hakkında konuşuldu.

100 Yüze İmza ve Söyleşi programında bu ayın söyleşisi 30 Ocak Cuma akşamı Zeytinburnu Kültür Sanat’ta gerçekleşti. Mustafa Aplay’ın moderatörlüğünü yaptığı söyleşide Enis Batur, yazı hayatına dair görüş ve deneyimlerini paylaştı. Enis Batur’un bir yazı insanı olarak portresinin çizildiği söyleşiden evvel Batur’un “Cinlerin İstanbulu” adlı kitabı, dinleyicilere armağan edildi.

“Yazmaktan öteki bir ‘iş’i seçemeyecek durumdaydım.”

Enis Batur, yazı hayatının nasıl başladığını dinleyicilere aktardı:

“Yazarların ömürlerini okuduğumda hiç kimsenin ansızın müellif olmadığını, savaş verdiklerini gördüm. 17 yaşından sonra kendimi hazır tutma ve yola çıkma kararı aldım. Lakin etraf, toplum, aile bu türlü bir gidişe hazır değildi. Bugün de o yaştaki bir insanın farklı bir durumla karşılaşacağını sanmıyorum. Buna çok nadir rastlanır. Bizim edebiyatımızda bildiğim kadarıyla bir tek Orhan Pamuk’ta var bu. Ailesi onu kollamış, müellif olmak istediğini söyledikten sonra ona art çıkmışlar. Bu yüzden bir ekonomik tasa taşımadan kendini yavaş yavaş muharrir olmaya götürebilmiş. Benim durumumda bu türlü bir şey yoktu. Ailem de etraf de bilakis, yazma sorunu ciddileştikçe paniklemeye başladılar. Herkes akıl veriyor. Nasıl geçineceğini, hayatını nasıl devam ettireceğini soruyor fakat bunların yanıtı bireyde yok. Bir tek yazma isteğinin ağır basması var. Onun dışında pratik olarak insan ne yapacağını bilmiyor. Ancak ben 19-20 yaşında bu karara vardım. Bedeli neyse, ben bu bedeli karşılayacaktım. Yazmaktan öteki bir ‘iş’i seçemeyecek durumdaydım.”

“Türlerle didişmek, işin yaratıcı tarafını besliyor.”

Enis Batur, edebiyat çeşitleri hakkında konuştu:

“Aynı formatın, biçimin değişmeden kalması güç. Bugün Stendhal üzere roman yazılabilir mi, yazamıyorsak nasıl yazacağız? Romancı bu soruyla karşılaşıyor ve ardına bakınca Cortazar’ın Seksek’ini, Perec’in Ömür Kullanma Kılavuzu’nu, Bilge Karasu’nun Gece’sini görüyor. Farklı roman anlayışlarıyla farklı roman kalıpları oluştuğunu görüyor. Yeni roman muharriri kendini daha özgür hissediyor. Sorun, o özgürlükle ortaya ne çıkaracağı. Birilerinin tekrarı mı olacak yoksa kendine mahsus bir formül bulabilecek mi?  Hasebiyle tiplerle didişme, işin yaratıcılık tarafını besleyen bir yaklaşım. Kişinin cüret etmesi, dayatılana itiraz etmesi önemli.”

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı